tuyrieminfo

Tuesday, February 17, 2015

ឆ្នាំ2014 ភ្ញៀវទេសចរទស្សនាសារមន្ទីរជាតិកើន28,49% ចំណែកមជ្ឈមណ្ឌលប្រល័យពូជសាសន៍ជើងឯកធ្លាក់ចុះ14%

from កោះសន្តិភាពៈបញ្ចូលអត្ថបទ ៖ ចន្ទ្រគ្រាស

ថ្ងៃអាទិត្យ ទី១៥ ខែកុម្ភៈ ឆ្នាំ២០១៥ ម៉ោង ១០:០៤

រាជធានីភ្នំពេញ ៖ ប្រធានការិយាល័យរដ្ឋបាលសារមន្ទីជាតិ លោក ប្រាក់ ខេមរិន្ទ បានមានប្រសាសន៍ថា ក្នុងឆ្នាំ២០១៤ សារមន្ទីជាតិទទួលបានភ្ញៀវទេសចរសរុបប្រមាណ១៨៦.៥៩២នាក់ ក្នុងនោះភ្ញៀវបរទេសមានចំនួន៣១.៦២៩នាក់និងភ្ញៀវជាតិ ចំនួន១៥៤.៩៦៣នាក់ បើធៀបនឹងឆ្នាំ២០១៣មានចំនួន១៤៥.២១៧នាក់ កើនឡើងប្រមាណ២៨,៤៩%។ ចំណែកការចូលទស្សនានៅសារមន្ទីរជាតិ ត្រូវបានលោកប្រធាន ការិយាល័យប្រាប់ថា សំបុត្រមួយថ្លៃ៥ដុល្លារ សម្រាប់ភ្ញៀវទេសចរបរទេស១នាក់ និងថ្លៃ៥០០រៀលសម្រាប់ជនជាតិខ្មែរ ។

លោកបន្តថា ចូលមកដល់ខែមករា ឆ្នាំ២០១៥ ភ្ញៀវទេសចរចូលមកទស្សនាសារមន្ទីរជាតិនៅតែរក្សាបានចំនួនកើនឡើងល្អប្រសើរ បើធៀបនឹងអំឡុងពេលដូចគ្នា ក្នុងឆ្នាំ២០១៤។ នៅឆ្នាំថ្មីនេះដែរ ឃើញថាចំនួនភ្ញៀវមកពីតំបន់អាស៊ីកើនឡើងគួរឲ្យកត់សម្គាល់ ក្រៅពីភ្ញៀវមកពីតំបន់អឺរ៉ុប ។

ដោយឡែកមជ្ឈមណ្ឌលប្រល័យពូជសាសន៍ជើងឯកវិញ បើតាមរបាយការណ៍បានបង្ហាញថា នៅឆ្នាំ២០១៤កន្លងទៅ ភ្ញៀវទេសចរចូលទស្សនានៅមជ្ឈមណ្ឌលនេះមានចំនួន២៦០.០៣៤នាក់ ក្នុងនោះភ្ញៀវជាតិមាន៤៦.៥៨៥នាក់ ភ្ញៀវបរទេសមាន២១២.៩៩១នាក់ ភ្ញៀវអង្គការមាន២១៦នាក់ ភ្ញៀវគណៈប្រតិភូមាន២៤២នាក់ បើធៀបនឹងឆ្នាំ២០១៣ មានចំនួន៣០១.១៦៤នាក់ ធ្លាក់ចុះប្រមាណ១៤%។ ការធ្លាក់ចុះនេះដោយសារកត្តាផ្លូវដែលត្រូវធ្វើដំណើរទៅមជ្ឈមណ្ឌលប្រវត្តិសាស្ត្រមួយនេះ មានការលំបាក កកស្ទះច្រើន ព្រោះតែផ្លូវមិនទាន់សាងសង់រួចរាល់ ។

របាយការណ៍បង្ហាញទៀតថា នៅក្នុងឆ្នាំ២០១៤ ចំនួនភ្ញៀវទេចរដែលមកទស្សនា នៅមជ្ឈមណ្ឌលប្រល័យពូជសាសន៍ជើងឯក នាំមុខគេគឺមកពីចក្រភពអង្គគ្លេស សហរដ្ឋអាមេរិក អូស្ត្រាលី កូរ៉េ ម៉ាឡេស៊ី សិង្ហបុរី អាល្លឺម៉ង់ កាណាដា ហូឡង់ និងចិន។ ចំណែកតម្លៃសំបុត្រចូលទស្សនា ថ្លៃ៣ដុល្លារ សម្រាប់ភ្ញៀវអន្តរជាតិ១នាក់ ចំណែកភ្ញៀវក្នុងស្រុកមិនគិតថ្លៃទេ ៕

ចាន់ រតនៈ ណាត់ជួបស្រិល ទ្រី សាកវិជ្ជាគុននៅលើសង្វៀនស៊ីធីអិនថ្ងៃអាទិត្យសប្តាហ៍នេះ

Unknown2:07 AMNo comments

មកពីកោះសន្តិភាព៖

បញ្ចូលអត្ថបទ ៖ ផ្កាយព្រឹក

ថ្ងៃពុធ ទី១១ ខែកុម្ភៈ ឆ្នាំ២០១៥ ម៉ោង ១៥:០៥

រាជធានីភ្នំពេញ ៖ ចាន់ រតនៈ មកពីក្លិបខ្លារខិនមានរិទ្ធ បានណាត់ជួប ស្រិល ទ្រី មកពីក្លិបគជសារកីឡា សាកវិជ្ជាគុនគ្នានៅលើសង្វៀនស៊ីធីអិន នាថ្ងៃអាទិត្យ ទី១៥ កុម្ភៈ ខាងមុខនេះ ដោយសារកន្លងមកពួកគេមិនធ្លាប់ជួបគ្នាពេលមានការផ្គូផ្គងចេះតែឃ្វាងគ្នារហូត ។

កុំចំណាយពេលសាកល្បងឱសថបំបាត់ឈឺក្បាលមិនត្រឹមត្រូវ ជឿជាក់លើប៉ាណាដុលអ៊ិចត្រា ជាដំណោះស្រាយបំបាត់ការឈឺចាប់ដែលប្រជាជនកម្ពុជាទុកចិត្ត

Unknown1:56 AMNo comments

from:កោះសន្តិភាព

បញ្ចូលអត្ថបទ ៖ ចន្ទ្រគ្រាស

ថ្ងៃអង្គារ ទី៣០ ខែធ្នូ ឆ្នាំ២០១៤ ម៉ោង ០៩:៤២

លោក ឌីម ភារ័ត្ន ចូលចិត្តការងាររដ្ឋបាលនៅមន្ទីរពេទ្យកាល់ម៉ែតនេះណាស់ ព្រោះតែគាត់យល់ថា កំពុងជួយប្រជាជនកម្ពុជាឲ្យទទួលបានសុខភាពល្អ។ ប៉ុន្តែនៅពេលដែលគាត់ ស្ត្រេសជាមួយការងារ គាត់ក៏ឈឺក្បាលដែលធ្វើឲ្យប៉ះពាល់ដល់ការងាររបស់គាត់។ ឌីម ភារ័ត្ន បាននិយាយថា «ការឈឺក្បាលនេះពិតជារំខានមែនទែន ព្រោះវាធ្វើឲ្យខ្ញុំមិនអាចធ្វើការបាន និងពេលខ្លះខ្ញុំមិនអាចសូម្បីតែញ៉ាំ និងមិនចង់និយាយទៅកាន់នណាម្នាក់ទេ»។ ប៉ុន្តែគាត់នៅតែស្ថិតនៅក្នុងស្ថានភាព អាក្រក់ដោយសារតែគាត់មិនទាន់រកឃើញថ្នាំបំបាត់ការឈឺក្បាលបានត្រឹមត្រូវ ។ លោក ឌីម ភារ័ត្ន បាននិយាយថា "ពីមុនខ្ញុំឧស្សាហ៍ឈឺក្បាល ហើយបានសាកប្រើថ្នាំច្រើនប្រភេទមកហើយដែរ ប៉ុន្តែវាមិនមានប្រសិទ្ធិភាពលឿនដូចដែលខ្ញុំចង់បានទេ“។

សំណាងល្អ លោក ឌីម ភារ័ត្ន គាត់អាចរកឃើញដំណោះស្រាយ។ លោក ឌីម ភារ័ត្ន បាននិយាយថា “ឥឡូវ ខ្ញុំបានរកឃើញ ប៉ាណាដុលអ៊ិចត្រា ដែលបំបាត់ការឈឺក្បាលបានលឿន ជាពិសេសវាមិនបណ្តាលឲ្យខ្ញុំងងុយគេង ឬឈឺក្រពះនោះទេ”។

អត្ថប្រយោជន៍ដំបូងនៃ ប៉ាណាដុលអិចត្រាជាឱសថបំបាត់ការឈឺចាប់ដ៏មានប្រសិទ្ធភាពក្នុងការជួយកាត់បន្ថយការឈឺចាប់បានលឿន ហើយមិនប៉ះពាល់ក្រពះទោះពិសាមុនអាហារ ជាពិសេសនោះវាមិនបណ្តាលអោយយើងងងុយគេង អំឡុងពេលអ្នកធ្វើការឬពេលសិក្សា។

លោក ឌីម ភារ័ត្ន មានមតិចុងក្រោយថា ”ថ្នាំបំបាត់ឈឺក្បាលដែលខ្ញុំជឿជាក់បំផុតនោះគឺ ប៉ាណាដុលអ៊ិចត្រា ដូច្នេះ ខ្ញុំមិនចាំបាច់សាកល្បងប្រើថ្នាំផ្សេងទៀតទេ” ។ ដូច្នេះ សូមទទួលទាន ប៉ាណាដុលអ៊ិចត្រា ដើម្បីបំបាត់ការឈឺក្បាលបានលឿន និងមានប្រសិទ្ធភាព។

ពិធីបុណ្យចូលឆ្នាំខ្មែរ

Unknown1:47 AMNo comments

មកពីសំបុករៀន៖

មនុស្សគ្រប់ជាតិសាសន៍ តែងប្រារព្ធពិធីចូលឆ្នាំថ្មីដែលជាប្រពៃណីរបស់ប្រជាជាតិរៀងៗខ្លួន។ គ្រាន់តែគេនិយមកំណត់ពេលវេលានៃ ការរៀបចំបុណ្យនេះបែ្លកៗគ្នាស្របទៅតាម ជំនឿទំនៀមទម្លាប់ និងប្រពៃណីរបស់គេប៉ុណ្ណោះ។ ជនជាតិខ្មែរយើង ក៏មានប្រវត្តិធ្វើបុណ្យចូលឆ្នាំតាំងពីបុរាណកាលជារៀងរាល់ឆ្នាំរហូតមក យើងបានប្រទះ ឃើញឯកសារជាច្រើន ដែលនិយាយពីពិធីបុណ្យចូលឆ្នាំនិងឧស្សាហ៍ បានស្តាប់ការនិទានរឿងរបស់ចាស់ទុំជាច្រើន។
ពិធីបុណ្យចូលឆ្នាំខ្មែរ

ប្រវត្តិ

មានតំណាលថា នៅដើមនៃភទ្ទកប្បមាន សេដ្ឋីម្នាក់មានបុត្រមួយ ឈ្មោះធម្មបាលកុមារ ជាអ្នកមានចំណេះវិជ្ជាដ៏វិសេសរៀន ចេះចប់ត្រៃវេទតាំងពីអាយុបាន ៧ឆ្នាំ។ សេដ្ឋីបិតាបានសាង ប្រាសាទឲ្យនៅទៀបដើមជ្រៃមួយធំ នៅឆ្នេរទន្លេ ដែលជាទីនៅនៃបក្សីទាំងឡាយធម្មបាលកុមារនោះ បានចេះទាំងភាសាបក្សី ទាំងពួងផង ហើយបានជាអាចារ្យសម្ដែងមង្គល ផេ្សងៗដល់មនុស្សទាំងពួងផង។ គ្រានោះមនុស្សលោករមែងរាប់អានព្រះមហាព្រហ្ម និងកុបិលមហាព្រហ្ម ១អង្គទៀតដែលជាអ្នកសម្ដែងមង្គលដល់មនុស្សទាំងពួង។ ពេលនោះកុបិលមហាព្រហ្ម បានជ្រាបព័ត៌‌មានក៏ចុះមកសួរបញ្ហា និងធម្មបាលកុមារ ៣ “ខ” ដោយសន្យាទុកថា បើដោះប្រស្នាបាននឹងកាត់ព្រះសិរទ្រង់ដើម្បី បូជាចំពោះធម្មបាលកុមារតែបើដោះមិនរួចនឹងកាត់ក្បាលធម្មបាលកុមារវិញ។ ធម្មបាលកុមារសុំឲ្យពន្យារពេលចំនួន ៧ថ្ងៃសិនដើម្បីគិតប្រស្នា។ លុះកន្លងទៅ ៦ថ្ងៃហើយក៏នៅតែគិតមិនឃើញដឹងខ្លួនថាព្រឹកនេះនឹង ត្រូវស្លាប់ដោយអាជ្ញាកុបិលមហាព្រហ្មជាប្រាកដហើយ។ ដូច្នេះ គួរតែរត់ ទៅលាក់ខ្លួន ពួនអាត្មាឲ្យស្លាប់ដោយខ្លួនឯងប្រសើរជាង ទើបចុះពីប្រាសាទទៅដេកពួននៅ ក្រោមដើម ត្នោតមួយគូ ដើមត្នោតនោះ សត្វឥន្ទ្រីញីឈ្មោលធ្វើសំបុក អាស្រ័យនៅ វេលាយប់ឥន្ទ្រីញីសួរឥន្ទ្រីឈ្មោលថា ព្រឹកនេះយើងបានអាហារពីណាស៊ី? ឥន្ទ្រីឈ្មោលឆ្លើយថា យើងនឹងស៊ីសាច់ធម្មបាលកុមារ ដែលត្រូវកុបិលមហាព្រហ្មសម្លាប់ ព្រោះដោះប្រស្នាមិនរួច។ ឥន្ទ្រីញីសួរថា ប្រស្នានោះដូចម្ដេច ? ឥន្ទ្រីឈ្មោលឆ្លើយថា : វេលាព្រឹកសិរីសួស្ដីស្ថិតនៅទីណា ? ត្រូវឆ្លើយថា នៅមុខ ហេតុនេះទើបមនុស្សទាំងឡាយត្រូវយកទឹកលប់មុខ ខ១ ទៀតថា ថ្ងៃត្រង់សិរីស្ថិតនៅត្រង់ណា ? ត្រូវឆ្លើយថា នៅទ្រូងហេតុនោះទើបមនុស្សត្រូវយកទឹកលាងទ្រូង ខ១ ទៀតថា វេលាល្ងាចសិរីស្ថិតនៅទីណា ? ត្រូវឆ្លើយថា នៅជើងហេតុនេះ ទើបមនុស្សទាំងឡាយត្រូវយកទឹកលាងជើង។ ធម្មបាលកុមារបានលឺដូច្នេះ ក៏ត្រឡប់ទៅប្រាសាទវិញ។ ព្រឹកឡើងកុបិលមហាព្រហ្មក៏មកសួរប្រស្នា ធម្មបាលកុមារ ឆ្លើយដោះស្រាយ តាមដែលបានលឺមក កុបិលមហាព្រហ្ម ហៅទេពធីតាទាំង ៧នាក់ដែលជា បាទបរិចាវិកាព្រះឥន្ទ្រ មកប្រាប់ថា ឥឡូវបិតាត្រូវកាត់ព្រះសិរដើម្បីបូជាចំពោះធម្មបាលកុមារ តែបើដាក់ក្បាលនោះលើផែនដី នោះនឹងកើតជាភ្លើងឆេះទាំងលោកធាតុ បើបោះទៅលើអាកាសភ្លៀងនោះនឹងរាំង បើចោលក្នុងមហាសមុទ្រនោះទឹកនឹងរីងស្ងួតហួតអស់ ដូច្នេះសូមឲ្យកូនទាំង ៧នាក់ យកពានមកទទួលព្រះសិរបិតា ថាហើយព្រះអង្គក៏កាត់ព្រះសិរហុច ទៅឲ្យ ព្រះនាងទុង្សាជាកូនច្បង ព្រះនាងទុង្សាក៏បានយកពានមកទទួលព្រះសិរបិតា រួចហែប្រទក្សិណភ្នំព្រះសុមេរុ ៦០នាទីទើបអញ្ជើញទៅប្រតិស្ឋានទុក ក្នុងមណ្ឌលេះនៅក្នុងគុហាគន្ធមាលី ភ្នំកៃលាស បូជាគ្រឿងទិព្វផេ្សងៗ ព្រះវិស្សកម្មទេវបុត្រ ក៏និមិត្តរោងទិព្វធ្វើពីកែវ ៧ប្រការ ឈ្មោះថា “ភគ វតីសភា” ឲ្យជាទីប្រជុំនៃទេវតាលុះដល់គម្រប់ ១ឆ្នាំជា សង្ក្រាន្តតនាងទេពធីតាទាំង ៧ក៏ផ្លាស់វេនគ្នា មកអញ្ជើញ ព្រះសិរកុបិលមហាព្រហ្ម ចេញមកហែប្រទក្សិណ ភ្នំព្រះសុមេរុជារៀងរាល់ៗឆ្នាំហើយត្រឡប់ទៅស្ថានទេវលោកដើម្បីតម្កល់វិញ។
ឈ្មោះទេពធីតាមហាសសង្ក្រាន្តត និងគ្រឿងអាភរណៈ
ថ្ងៃ ទេពធីតាមហាសសង្ក្រាន្ត! គ្រឿងអាភរណៈ
ថ្ងៃអាទិត្យ ទុង្សា សៀតផ្កាទទឹម គ្រឿងប្រចាប់បទុមរាគ ភក្សាហារផ្លែឧទុម្ពរ អាវុធស្តាំកងច័ក្រ ឆ្វេងស័ង្ខពាហនៈគ្រុឌ
ថ្ងៃច័ន្ទ គោរាគ សៀតផ្កាអង្គាបុស្ស គ្រឿងប្រដាប់បុក្តា ភក្សាហារប្រេង អាវុធស្តាំព្រះខ័ន ឆ្វេងឈើច្រត់ ពាហនៈខ្លា
ថ្ងៃអង្គារ គោរាក្សសា សៀតផ្កាឈូក គ្រឿងប្រដាប់មោរា ភក្សាហារលោហិត អាវុធស្តាំត្រីសូល៍ឆ្វេងធ្នូ ពាហនៈអស្សតរ
ថ្ងៃពុធ មណ្ឌា សៀតផ្កាចម្ប៉ា គ្រឿងងប្រដាប់ពិទូរ្យ ភក្សាហារទឹកដោះសិប្បី អាវុធស្តាំម្ជុល ឆ្វេងឈើច្រត់ ពាហនៈ លា
ថ្ងៃព្រហស្បតិ៍ កិរិណី សៀតផ្កាមណ្ឌា គ្រឿងប្រដាប់មរកត ភក្សាហារសណ្ដែក ល្ង អាវុធស្តាំកង្វេរ ឆ្វេងកាំភ្លើង ពាហនៈដំរី
ថ្ងៃសុក្រ កិមិរា សៀតផ្កា ចង្កុលនី គ្រឿងប្រដាប់បុស្សរាគម័ ភក្សាហារចេកណាំវ៉ា អាវុធស្តាំព្រះខ័ន ឆ្វេងពិណពាហនៈក្របី
ថ្ងៃសៅរ៏ មហោទរា សៀតផ្កាត្រកៀត គ្រឿងប្រដាប់នីលវត័ន៍ ភក្សាហារសាច់ទ្រាយ អាវុធស្តាំកងចក្រ ឆ្វេងត្រីសូល៍ ពាហនៈក្ងោក
ទំនៀមចូលឆ្នាំ

ទំនៀមពិធីចូលឆ្នាំប្រព្រឹត្តទៅចំនួន ៣ថ្ងៃ។ ថ្ងៃដំបូងជាថ្ងៃមហាសង្ក្រាន្តត ថ្ងៃទី២ ជាថ្ងៃវណបត ថ្ងៃទី៣ ជាថ្ងៃឡើងស័ក។ អែការកំនត់ខែ ថ្ងៃ ម៉ោង នាទីដែលឆ្នាំចាស់ត្រូវផុតកំនត់ ហើយទេព្តាឆ្នាំថ្មីត្រូវចុះមកទទួលតំនែងពីទេព្តាឆ្នាំចាស់នោះ គេអាចដឹងបានយ៉ាងទៀងទាត់ ដោយអាស្រ័យតាមក្បួនហោរាសាស្ត្របែបបុរាណគឺក្បួនមហាសសង្ក្រាន្តតនេះឯង។

តើថ្ងៃចូលឆ្នាំថ្មីរបស់ខ្មែរយើងត្រូវលើខែណា ? ថ្ងៃណា ? ចាប់ពីត្រឹមសម័យក្រុងនគរធំឡើងទៅខ្មែរយើងប្រើចន្ទគតិ (វិធីដើរនៃព្រះចន្ទ) ទើបកំនត់យកខែមិគសិរជាខែចូលឆ្នាំ ហើយជាខែទី១ ខែកក្តិក ជាខែទី១២ ។ លុះក្រោយមកទើបគេនិយមប្រើសុរិយគតិ (វិធីដើរនៃព្រះអាទិត្យ) ជាសំខាន់វិញហើយកំនត់ចូលឆ្នាំក្នុងខែចែត្រ (ខែទី៥) ដែលជាឆ្នាំកំនត់ព្រះអាទិត្យចូលកាន់មេរាសី ហើយថ្ងៃចូលឆ្នាំរមែងត្រូវលើថ្ងៃទី១៣ នៃខែមេសា (ចែត្រ) រៀងរាល់ឆ្នាំ ប៉ុន្តែយូរៗទៅមានភ្លាត់ម្តងៗ ចូលឆ្នាំក្នុងថ្ងៃទី១៤ ក៏មានខ្លះដែរ ។ មហាសសង្ក្រាន្តតដែលប្រើរបៀបគន់គូរតាមសុរិយគតិមានឈ្មោះថា «សាមញ្ញសសង្ក្រាន្តត» (ព្រះអាទិត្យដើរត្រង់ពីលើក្បាលជាសសង្ក្រាន្តត)។ មហាសសង្ក្រាន្តតដែលប្រើរបៀបគន់គូរតាមចន្ទគតិហៅថា «អាយន្តសសង្ក្រាន្តត» (ពេលដែលព្រះអាទិត្យដើរបញ្ឈៀងមិនត្រង់ពីលើ) ។ គេនៅប្រើចន្ទគតិអែបគ្នា នឹងសុរិយគតិដែរ ព្រោះចន្ទគតិមានទំនាក់ទំនងនឹងពុទ្ធប្បញ្ញត្តិច្រើន ។ ចំនែកឯថ្ងៃចូលឆ្នាំតាមចន្ទគតិមិនបានទៀងទាត់ជាថ្ងៃណាមួយទេ ជួនកាលចូលឆ្នាំក្នុងវេលាខ្នើត ជួនកាលទៀតក្នុងវេលារនោចទៅវិញ ។ ប៉ុន្តែនៅក្នុងរវាង១ខែគឺមិនមុនថ្ងៃ ៤កើត ខែចែត្រ និងមិនហួសថ្ងៃ ៤កើត ខែពិសាខទេ ដូចនេះសសង្ក្រាន្តតខ្លះធ្លាក់ទៅក្នុងខែពិសាខក៏មាន ។

ចំពោះពិធីផ្សេងៗខ្មែរយើងមានរៀបចំតាមប្រពៃណីដូចតទៅ នៅពេលមុនចូលឆ្នាំគេនាំគ្នាប្រុងប្រៀប រកស្បៀងអាហារសំអាតផ្ទះសំបែង រែកទឹកដាក់ពាង រកអុសទុកកាត់សំលៀកបំពាក់ថ្មីៗជាដើម ។ ថ្ងៃចូលឆ្នាំមកដល់គេរៀបគ្រឿងសក្ការៈបូជាសំរាប់ទទួលទេវតាថ្មីមាន : បាយសីមួយគូ ស្លាធម៌១គូ ធូប៥ ទៀន៥ ទឹកអប់១គូ ផ្កាភ្ញី លាជ ទឹកមួយផ្តិល និងភេសជ្ជៈ នំនែក ផ្លែឈើគ្រប់មុខ។ ចំនែកផ្ទះសំបែងគេតុបតែងរំលេចដោយអំពូលអគ្គិសនីខ្សែតូចៗចំរុះពណ៌ រឺចង្កៀងគោម គ្រប់ពណ៌សំរាប់ទទួលទេព្តាថ្មី។ លុះដល់វេលាកំនត់ទេព្តាថ្មីចុះមកហើយ គេនាំកូនចៅអង្គុយជុំគ្នា នៅជិតកន្លែងរៀបគ្រឿងសក្ការៈនោះ ហើយអុជទៀន ធូបបាញ់ទឹកអប់ បន់ស្រន់សុំសេចក្តីសុខចំរើនគ្រប់ប្រការពីទេព្តាថ្មី ។ ចំពោះគ្រឿងសក្ការៈ និងក្រយាស្ងើយដាក់ថ្វាយទេព្តោនាះ គេនិយមតំរូវតាមចិត្តទេវតាដែលនឹងត្រូវចុះក្នុងឆ្នាំនីមួយៗ។ ឧទាហរណ៍ : បើទេវតាដែលត្រូវចុះមកនោះសោយល្ង សន្តែក គេដាក់សន្តែក ល្ង ថ្វាយ…ឯពិធី ៣ថ្ងៃនៃថ្ងៃចូលឆ្នាំនោះគឺ :

ថ្ងៃទី១ : គេយកចង្ហាន់ទៅប្រគេនព្រះសង្ឃនៅវត្ត ។ ពេលល្ងាចគេនាំគ្នាជញ្ជូនខ្សាច់សាងវាលុកចេតិយនៅជុំវិញព្រះវិហារ រឺនៅជុំវិញដើមពោធិណាមួយនៅក្នុងវត្តនោះ ។ នៅពេលព្រលប់គេប្រគេនភេសជ្ជៈដល់ព្រះសង្ឃ និមន្តលោកចំរើន ព្រះបរិត្ត និងសំដែងធម្មទេសនា ។
ថ្ងៃទី២ : កូនចៅជូនសំលៀកបំពាក់ នំចំនី លុយកាក់ដល់អ្នកមានគុណ មានឪពុកម្តាយ ជីដូនជីតាជាដើម ។ ជួនកាលគេធ្វើទាន ដល់មនុស្សបំរើ រឺអ្នកក្រីក្រទៀតផង ។ ពេលរសៀលគេនាំគ្នាទៅពូនភ្នំខ្សាច់ទៀត ហើយសូត្រធម៌អធិដ្ឋានភ្នំខ្សាច់ដែលគេសន្មត់ទុកដូចបូចូឡាមនីចេតិយ ហើយនិមន្តព្រះសង្ឃបង្សុកូលចេតិយបញ្ជូនមគ្គផលដល់វិញ្ញាណក្ខន្ធបង រឺប្អូន ដែលបានស្លាប់ទៅ ។
ថ្ងៃទី៣ : ពេលព្រឹកនិមន្តព្រះសង្ឃឆ្លងភ្នំខ្សាច់ ។ ពេលល្ងាចនិមន្តព្រះសង្ឃស្រង់ទឹក និងស្រង់ព្រះពុទ្ធរូប (តាមការនិយមនៃស្រុកខ្លះ) ។ នៅក្នុងឱកាសបុណ្យចូលឆ្នាំថ្មីនេះ គេនាំគ្នាលេងល្បែងប្រជាប្រិយកំសាន្ដសប្បាយជាច្រើន ដូចជាលេង បោះអង្គញ់ ចោលឈូង ទាញព្រ័ត្រ លាក់កន្សែង ចាប់កូនខ្លែងជាដើម និងមានរបាំត្រុដិ (ច្រើនមាននៅខេត្តបាត់ដំបង សៀមរាប) ជាពិសេសទៀតគឺរាំវង់តែអាស្រ័យទៅតាមការនិយមចូលចិត្តរបស់មនុស្សម្នាក់ៗ គឺខ្លះនិយមនាំគ្នាដើរកំសាន្ដបន្ត ខ្លះនិយមធ្វើបុណ្យទានតាមវត្តអារាម។

វាលុកចេតិយ

ពាក្យសាមញ្ញហៅថា «ពូនភ្នំខ្សាច់» ។ ការពូនភ្នំនេះគឺគេយកខ្សាច់សុទ្ធមកចាក់នៅកន្ដាលទីធ្លាដែលគេបានកំនត់ រួចពូនអោយចេញជារាងចេតិយបែរមុខទៅទិសខាងកើត ហើយគេសន្មត់ហៅថា «វាលុកចេតិយ» គឺតំនាងអោយព្រះចូលាមនីចេតិយដែលសាងសំរាប់បញ្ចុះព្រះកេសា និងព្រះចង្កូមកែវនៃព្រះពុទ្ធបរមគ្រូ ។ ការពូនភ្នំនេះ បច្ចុប្បន្នតំបន់ខ្លះ គេនិយមពូនភ្នំអង្ករនៅសាលាឆាន់ រឺក្នុងព្រះវិហារផងដែរ។ ភ្នំខ្សាច់ដែលគេពូនមិនមានកំនត់ថា ត្រូវមានខ្នាតតូចខ្ពស់ទាបប៉ុណ្ណាទេ គឺប្រព្រឹត្តទៅតាមការពេញចិត្តរបស់អ្នកស្អាង។ ប៉ុន្តែចាំបាច់ត្រូវមានភ្នំមួយនៅកន្ដាល ហើយត្រូវមានភ្នំតូចៗ ៤ ព័ទ្ធជុំវិញគ្រប់ទិសតូចទាំង ៤ ។ នៅជុំវិញភ្នំគេមានធ្វើរាជវត័ តុបតែងលំអស្លឹកដូង ស្លឹករំសែជាបួនជ្រុងមានទ្វារ ចេញចូលតាមទិសធំទាំង ៤ ។ នៅជុំវិញរាជវ័តគេមានរៀបរានទេវតាគ្រប់ទិសទាំង ៨។ នៅលើរានទេវតានិមួយៗគេរៀបស្លាធម៌មួយគូបាយសីមួយថ្នាក់ មួយគូ ទៀន៥ ធូប៥ ផ្កាភ្ញី និងអុជទៀនធូបថ្វាយ ។ នៅពីមុខភ្នំខ្សាច់ក្រៅរាជវត័ គេរៀបរានធំៗបីទៀត សំរាប់ថ្វាយព្រះយមរាជ ស្ថិតនៅកន្ដាលខាងឆ្វេងរានព្រះយមរាជ គឺរានព្រះពុទ្ធគុណ និងខាងស្តាំគឺរានព្រះពិស្នុការរានធំទាំងបីនេះ គឺគេរៀបគ្រឿងសក្ការៈបូជាដូចរានទេវតាដែរ តែបាយសីខ្ពស់រហូតដល់ ៩ថ្នាក់ និងមានដាក់សំលៀកបំពាក់ឆ្វេងស្តាំ ហើយមានដាក់ក្រយាថ្វាយសោយទៀតផង។ ការសាងវាលុកចេតិយនេះ ដោយគេសំគាល់ថា នឹងបានជាផល្លានិសង្សវិសេសវិសាលណាស់ ដូចមានសំដែងក្នុងរឿង «អានិសង្សវាលុកចេតិយ» មហាសំការសូត្រ ។
រួមអានិសង្ស

ព្រះបរមសាស្តាទ្រង់បានសំដែងអំពី អានិសង្សដែលបានកសាងបុណ្យកុសល ក្នុងឱកាសដាច់ ឆ្នាំចាស់ ចូលឆ្នាំថ្មី ដោយពិស្តារ អ្នកដែលបាន ផ្ងូតទឹកអោយមាតាបិតាគ្រូអុបជ្ឈាយ៍ អាចារ្យ រឺព្រះសង្ឃក្នុងអោកាស សសង្ក្រាន្តតនោះ រមែងជាស្តេចម្ចាស់ផែនដីមានរិទ្ធិដ៏មហិមា សំបូរដោយរតនៈ ៧ប្រការ ដេរដាសដោយពពួកនាងនារីសឹងមានរូបឆោមដ៏ល្អ និងសំបូរដោយចតុរង្គសេនា ជាអ្នកបាននូវសេចក្តីសុខគ្រប់យ៉ាង ។ អ្នកដែលបានលែងសត្វតិរច្ឆាន ដូចយ៉ាង មាន់ ទន្សោង បក្សី ត្រី អណ្តើក (ជាដើម) ដោយអំនាចដែលបានលេងសត្វអំបាលនោះ អ្នកនោះរមែងជាអ្នកមានអាយុយឺនយូរ ជាអ្នកមានសុខច្រើន ឥតមានរោគភ័យមកបៀតបៀនក្នុងកាលទាំងពួងប្រកបតែសេចក្តីសុខ។ ដោយផល្លានិសង្សដែលបានស្រង់ព្រះសង្ឃ អ្នកនោះទោះទៅកើតក្នុងភពណាៗក្តីរមែងមានរូបឆោមល្អជាទីជ្រះថ្លាដល់អ្នកបានឃើញ ជាអ្នកមានសំបុរកាយផូរផង់ ជាទីគាប់ចិត្តជាទីគួរអោយមើល ជាអ្នកមានប្រាជ្ញាស្រួច ជាអ្នកក្លាហាន ជាអ្នកទ្រទ្រង់នូវព្រះសូត្រ និងព្រះវិន័យ ជាអ្នកទ្រទ្រង់និងចេះចប់នូវព្រះបិដក ជាអ្នកមានអាយុយឺនយូររាល់ៗជាតិ ជាអ្នកមានបុត្រ ភរិយានូវគណញាតិ សុទ្ធតែជាអ្នកឧត្តមថ្លៃថ្លា។ ទាំងនេះជាអានិសង្សផ្ងូតទឹកក្នុងពេលចូលឆ្នាំ ។ ដោយប្រការដូច្នេះហើយ បានជានៅឱកាសចូលឆ្នាំមនុស្សទាំងឡាយតែងនាំគ្នាដោះលែង សត្វផ្សេងៗ តែងនាំគ្នាធ្វើបុណ្យផ្សេងៗ…ដើម្បីបានទទួលនូវអានិសង្សទាំងនោះ ។
អានិសង្សវាលុកចេតិយ

ក្រៅអំពីមហាសំការសូត្រនៅមានរឿងទៀតហៅថា «អានិសង្សវាលុកចេតិយ» ជារឿងដែលគេតែងជាភាសាខ្មែរមកយូរ ហើយមានចំនួន ១ខ្សែសំដែងអំពីការសាងវាលុកចេតិយថា មានផល្លានិសង្សជាអនេកប្បការវេលាឆ្លង វាលុកចេតិយគេច្រើន យករឿងនេះទេសន៍ ។ ក្នុងរឿងអានិសង្សវាលុកចេតិយនោះនាំនិទាន ៣ រឿងមកប្រកបជាអុទាហរណ៍គឺ :

និទានទី១ ដំនាលពីព្រះពោធិសត្វ នាមបារិកជាអ្នកឈ្មួញសំពៅ នាសម័យមួយបាវិកបើកសំពៅទៅជួញបានប្រទះឃើញផ្នូកខ្សាច់សល្អនៅតាមឆ្នេរសមុទ្រ ក៏បបួលពួកពាណិជដែលទៅជួញ ជាមួយគ្នាបើកសំពៅឆៀងចូលចតនៅទៀបផ្នូកខ្សាច់នោះ ហើយនាំគ្នាកជាវាលុកចេតិយ អុទ្ទិស ជាតំនាងចូលាមុណីចេតិយដែ

លបញ្ចុះព្រះចង្កូមកែវរបស់ព្រះពុទ្ធ អំពីបុណ្យសឹងបុរាណសឹងប្រតិស្ឋាននៅឋានត្រៃត្រឹង្សទេវលោក ស្រេចហើយពួកពាណិជ ទាំងនោះក៏បេះយកផ្កាឈើមកបូជា ដើរប្រទក្សិណ ៣ជុំ ហើយនាំគ្នាចុះសំពៅបើកចេញទៅជួញតទៅទៀត ។ បាវិកពោធិសត្វ និងពួកឈ្មួញអម្បាលនោះលុះរំលាយខន្ធទៅ ហើយបានទៅកើតជាទេវបុត្រនៅឋានសួគ៌ជាច្រើនជាតិ លុះច្យុតពីសួគ៌កកើតក្នុង មនុស្សលោកបានជាស្តេចអែករាជ្យជាច្រើនជាតិ និងត្រារាប់ពុំបានឡើយក្នុងទីបំផុតបារិកពោធិសត្វ ក៏បានត្រាស់ជាព្រះពុទ្ធដោយ អំនាចផល្លានិសង្ស ដែលបានវាលុកចេតិយ ។

និទានទី២ ដំនាលពីនាយនេសាទ១ នាក់ (មិនប្រាកដឈ្មោះ)ថានាយនេសាទនោះ ធ្វើតែបាបសំលាប់សត្វបរិភោគតាំងពីតូចរហូតដល់ចាស់ មិនដែលបានធ្វើបុណ្យដល់ម្តងសោះ ។ នាថ្ងៃមួយមានភិក្ខុសង្ឃ ១រូបនឹកអានិតនាយនេសាទខ្លាំងណាស់ ក៏គិតរកអុបាយអោយបានសាងបុណ្យកុសលខ្លះ លុះគិតដូច្នេះលោកក៏ឃ្លុំចីវរកាន់យកនូវ បាត្រដើរទៅរង់ចាំផ្លូវនាយនេសាទ ថ្ងៃនោះវេលាព្រឹកនាយនេសាទលីលំពែង ១ និងពុនបាយ ១កញ្ចប់ចេញ

ទៅព្រៃដើម្បីស្វែងរកសត្វមកចិញ្ចឹមជីវិតដូចកាលសព្វដង។ ដំបូងនាយនេសាទប្រកែកដាច់ថា មិនព្រមប្រគេន តែភិក្ខុនោះចេះ តែទទូចសុំ អត់មិនបានក៏រំលែកបាយ ១ពំនូតប្រគេន ។ ក្រោយមក កាលនាយនេសាទរំលាយខន្ធស្លាប់ទៅ ត្រូវពួកយមបាល រឺ យមភូបាលយកខ្លួនទៅសួរយកចំលើយ អំពីរឿងកាលនៅមនុស្សលោកនោះបានធ្វើបុណ្យខ្លះដែររឺទេ ? នាយនេសាទតបថា មិន បានធ្វើបុណ្យអ្វី ធ្វើតែបាបតាំងពីតូចមក ។ ពួកយមបាលក៏នាំគ្នាចាប់បោះទៅក្នុងរន្តៅភ្លើងនរក តែមិនឆេះ ត្រលប់ជាខ្ទាត់ចេញ មកវិញ យមបាលនឹកឆ្ងល់ ក៏សួរបញ្ជាក់ថែមទៀត ទទួលនាយនេសាទក្រលេកទៅឃើញអន្តាតភ្លើងមានសំបុរដូចចីវរលោកស ង្ឃ ក៏នឹកឃើញដល់ទានដែលខ្លួនបានធ្វើ ទើបឆ្លើយថា កាលនៅមនុស្សលោកបានធ្វើទានបាយមួយពំនូតដល់ភិក្ខុ ១រូបដែរ ។ ពួក យមភូបាលប្រាប់ថា បើដូច្នេះអ្នកអែងត្រូវទៅកើតអែឋានសួគ៌មួយអាទិត្យ លុះដល់ថ្ងៃទី៨ យើងនឹងយកខ្លួនមកអោយទទួល ទោសនៅឋាននរកនេះវិញ ។ ក្នុងមួយរំពេចនោះវិញ្ញាណរបស់នាយនេសាទ ក៏បានទៅកើតអែឋានសួគ៌ឈ្មោះថា អន្នំលោកង្សិ ន៍ទេវបុត្រ មានទំហំ ១២យោជន៍បរិបូរណ៍ទៅដោយសម្បត្តិ និងស្រីទេពកញ្ញាបំរើត្រៀបត្រាមាននាងសុវណ្ណអោរៃជាទេពី។ អន្នំ លោកង្សិន៍ទេវបុត្រសោយសម្បត្តិមកបាន ៦ថ្ងៃ នឹកឃើញដល់បន្តាំយមបាល ក៏កើតសេចក្តីទុក្ខទោមនស្សពន់ប្រមាណ ហើយ ចូលទៅដេក នាងសុវណ្ណអោរៃឃើញដូច្នេះ ក៏ចូលទៅសួរអន្នំលោកង្សិន៍ទេវបុត្រក៏រ៉ាយរឿងប្រាប់តាំងអំពីដើមរហូតដល់ចប់។ នាងសុវណ្ណអោរៃលួងលោមថា បើដូច្នោះសូមព្រះអង្គកុំជាទុក្ខទោមនស្សឡើយ ត្បិតព្រះពុទ្ធសំដែងថា «ទោះអ្នកណាធ្វើបាប អម្បាលម៉ានក្តី បើចង់អោយរួចអំពីកម្មពៀរដែលខ្លួនធ្វើហើយ គប្បីសាងវាលុកចេតិយធ្វើបុណ្យឆ្លង ហើយនឹងរួចអំពីកម្មពៀរ នោះហោង» ហេតុនេះសូមព្រះអង្គធ្វើតាមព្រះពុទ្ធបន្ទូលនេះចុះ ទៀងជាដោះរួចចាកកម្មពៀរជាមិនខាន ។

អន្នំលោកង្សិន៍ទេវបុត្របានលឺដូច្នោះ ក៏សោមនស្សទើបចាត់ការសាងវាលុកចេតិយ និងធ្វើបុណ្យឆ្លងហើយស្រេចក្នុងរវា ង ៧ថ្ងៃនោះអែង ។ លុះដល់ថ្ងៃទី៨ វេលាព្រឹកព្រហាម ពួកយមបាលក៏ទៅដល់ស្រែកហៅរកខ្លួនអន្នំលោកង្សិន៍ទេវបុត្រអោយ ចេញមក គ្រានោះអន្នំលោកង្សិន៍ទេវបុត្រគេចមុខចេញ នាងសុវណ្ណអោរៃចេញមកទទួល។ និយាយជាសំនួរតបយមបាលថា យើងមិនព្រមបើកអោយស្វាមីយើងទៅទេ ព្រោះស្វាមីយើងបានសាងវាលុកចេតិយ និងធ្វើបុណ្យឆ្លងរួចហើយ បាបកម្មទាំង ពួងក៏ជ្រះអស់អំពីខ្លួនហើយ តែបើនៅតែត្រូវការយកខ្លួនទៅធ្វើទោស ក៏ចូររាប់ខ្សាច់ ១ពែងនេះ បើរាប់អស់ទើបយកទៅបាន។ យមបាលតបថា មិនសល់ក្រអ្វីទេការរាប់ខ្សាច់ ១ពែងប៉ុណ្ណោះ ហើយនាំគ្នារាប់តាំងពីព្រឹករហូតដល់ថ្ងៃត្រង់ គ្រាប់ខ្សាច់ដែល យកចេញអំពីពែងរាប់ដាក់ទៅខាងក្រៅទៅជាគំនរយ៉ាងធំកំពស់ស្មើចុងត្នោត តែអែគ្រាប់ខ្សាច់ក្នុងពែងគង់នៅដដែល គ្មានស្រ កស្រុតទៅណាសោះ ពួកយមបាលទាល់ចំនេះនឹងរាប់ហើយ ក៏នាំគ្នាត្រលប់ទៅយមលោកវិញ ។

ចំនែកអន្នំលោកង្សិន៍ទេវបុត្របាននៅសោយសម្បត្តិក្នុងទេវលោកអស់កាលអង្វែងតមកទៀត មិនបានទៅសោយទុក្ខក្នុងនរក ដូចដែលយមបាលកំនត់ទុកនោះទេ ។ ទាំងនេះក៏ដោយអំនាចផល្លានិសង្សដែលបានសាងវាលុកចេតិយ និងធ្វើបុណ្យឆ្លងដូចពោ លហើយ។

និទានទី៣ ដំនាលកាលពីរឿងចៅកំជិលខ្សាច់ ថាមានក្មេង ១នាក់ចេះតែទៅកភ្នំខ្សាច់នោះរាល់ៗថ្ងៃ ប្រលាក់ទៅដោយដីខ្សាច់ប្រលូសតែរាល់ថ្ងៃ ទាល់តែគេហៅថា «ចៅកំ

ជិលខ្សាច់»។ នាថ្ងៃមួយ ព្រះអិន្ទ្របើកទិព្វចក្ខុមើលឃើញចៅកំជិលខ្សាច់ពូនភ្នំដូច្នោះ ក៏ចាត់អោយនាងទេពធីតា ១អង្គចុះមកធ្វើ ជាប្រពន្ធចៅកំជិលខ្សាច់។ ដំបូងចៅកំជិលខ្សាច់ប្រកែកមិនព្រមយក ដោយថ្លែងថា ខ្លួននៅក្មេងណាស់មិនទាន់ចេះរកស៊ីចិញ្ចឹម នាងទេពធីតាទើបទៅរកម្តាយអាពុកចៅកំជិលខ្សាច់ ថ្លែងប្រាប់ថា ខ្លួនជាទេពធីតា ព្រះអិន្ទ្រប្រើអោយចុះមកធ្វើជាប្រពន្ធចៅកំ ជិលខ្សាច់។ មាតាបិតាឃើញនាងទេពធីតា ក៏ពេញចិត្តដោយនាងមានរូបឆោមល្អ ទើបសំនេះសំនាលលួងលោមចៅកំជិលខ្សាច់ ទាល់តែព្រមយក ។ ចៅកំជិលខ្សាច់តាំងពីបាននាងទេពធីតាជាប្រពន្ធហើយ ខ្លួនប្រាណក៏ស្អាតបាត ផូរផង់ ល្អជាងពីមុនមកឆ្ងាយ ណាស់ដោយនាងទេពធីតាជួយថែសំអាត ទាំងសមរម្យគ្នានឹងប្រពន្ធនោះណាស់ ទាល់តែល្បីកេរ្តិ៍ឈ្មោះទៅថា ចៅកំជិលខ្សាច់ បាននាងទេពធីតាជាភរិយាល្អសមគ្នាណាស់ ។ គ្រានោះពួកមន្ត្រីសេនាបតីជាដើម ក៏បានទៅពិនិត្យមើលឃើញដូចពាក្យគេដំ នាល ។ ទទួលវេលានោះស្តេចម្ចាស់ផែនដីសុគតគ្មានអ្នកទទួលរាជសម្បត្តិគ្រប់គ្រងផែនដី គេគិតឃើញថា ចៅកំជិលខ្សាច់សម គួរជាព្រះរាជាម្ចាស់ផែនដី ក្រោយនោះគេក៏ធ្វើការផ្សងបុស្បុករកអ្នកមានបុណ្យធ្វើជាម្ចាស់ផែនដី បុស្បុកក៏ទៅត្រូវលើចៅកំ ជិលខ្សាច់ គេទើបនាំគ្នាអញ្ជើញទៅអោយសោយរាជ្យ ព្រមទាំងនាងទេពធីតា។ ផលដែលជាទិដ្ឋធម្មវេទនីយដូច្នេះ លោកថាបាន ដោយហេតុដែលបានពូនភ្នំខ្សាច់នោះអែង ។ កាលកើតមានរឿងសំដែងអំពីអានិសង្សនៃការស្អាងវាលុកចេតិយ ដូច្នេះហើយពួក ខ្មែរយើងបានដឹងរឿងទាំងនេះហើយ ក៏កើតសេចក្តីជឿ និងជ្រះថ្លា ទើបបាននាំគ្នាស្អាងវាលុកចេតិយជាប់ជាប្រវេណិ៍ដរាបមក ដល់បច្ចុប្បន្នកាល ។

១ បំបួសភ្នំ លោកអាចារ្យសូត្រធម៌ អធិដ្ឋាន វាលុកចេតិយអោយតំនាងព្រះចូលាមណីចេតិយ រួចយកកំនត់សប្រវែងប្រមាណមួយម៉ែ ត្រកន្លះ ទៅពានាពាក់ឆៀង ព្រះចេតិយ ដែលតាមសម្តីអ្នកស្រុកហៅថា «បំបួសភ្នំ» ។ ក្នុងអោកាសនោះដែរព្រះសង្ឃសូត្រធម៌ ចំរើនព្រះបរិត្ត នៅសាលាធម្មដោយបន្តអំបោះមកដល់ភ្នំទាំងអស់។ ភ្នំដែលបានឡើងជាអង្គចេតិយហើយ អ្នកណាមួយទៅជាន់ រំលង រឺរំលាយមុនគេផ្សឹកទុកត្រូវទទួលបាប ។
ផ្សឹកវាលុកចេតិយ

ក្រោយពីការធ្វើកិច្ចសព្វគ្រប់ហើយ លោកអាចារ្យសូត្របួងសួង និងថ្វាយគ្រឿងសក្ការៈដល់អស់ទេវតា ព្រះយមរាជ ដែល តែងតែត្រួតត្រាមើលការខុសត្រូវដល់មនុស្សលោក ដើម្បីសុំខមាទោសចំពោះអំពើខុសឆ្គងទាំងឡាយកន្លងមក ដោយការអនុ គ្រោះ សុំអោយផ្តាច់កម្ម ផ្តាច់ពៀរ និងសុំសេចក្តីសុខចំរើនតរៀងទៅ ។ បន្ទាប់លោកអាចារ្យបានអុទ្ទិសកុសលជូនដល់អ្នកដែល ចែកឋានទៅមានមាតាបិតាជីដូន ជីតាព្រមទាំងញតិមិត្តទាំងអស់ផង។ ថ្ងៃបន្ទាប់ ពុទ្ធបរិស័ទមកជួបជុំគ្នា លោកអាចារ្យចាប់ដំនើរ ការថ្វាយបង្គំព្រះសមាទានសីលនៅធម្មសាលា ។ បន្ទាប់មកគេនាំគ្នារាប់បាត្របន្តហូរហែ ទាល់តែអស់អ្នកដែលមានសទ្ធា។ នៅ ពេលបញ្ចប់ការរាប់បាត្រគេបានកាន់ទៀន ធូប ផ្កាគ្រប់ដៃទៅកាន់ភ្នំខ្សាច់។ អាចារ្យចាប់ផ្តើមពិធីនៅចំពោះភ្នំខ្សាច់ ដូចកាលពីល្ងា ចម្តងទៀត ។ ជាមួយគ្នានេះដែរព្រះសង្ឃសូត្រពុទ្ធមន្តប្រសិទ្ធិពរជ័យសិរីមង្គលនៅធម្មសាលា។ អាចារ្យបានបន្តពិធីនៅខាងក្រៅ មុខភ្នំ គឺឆ្លងបុណ្យ ហើយធ្វើកិច្ចផ្សឹកភ្នំវិញដោយពោលថា : «អិមំវាលុកចេតិយំបច្ចក្ខាមិ» ប្រែថា : «ខ្ញុំផ្សឹកអិលូវនេះនូវវាលុក ចេតិយនេះចេញ» គឺលែងប្រកាន់ថាជាចេតិយទៀតហើយអ្នកណារំលាយក៏គ្មានបាបដែរ ។ គេនាំគ្នាចូលធម្មសាលាដើម្បីវេរភ ត្តប្រគេនព្រះសង្ឃឆាន់ត្រង់ ។ ពេលរសៀលគេជួបជុំគ្នាដើម្បីនមស្សការថ្វាយបង្គំព្រះ និងអរតនា ព្រះសង្ឃសំដែងធម្មទេស នា។ កម្មវិធីជាបន្តគេនាំគ្នាសំអាតព្រះពុទ្ធរូប ហើយបាចផ្កា បាញ់ទឹកអប់ (ស្រង់ព្រះ) ។ នេះជាពិធីតាមបែបសាសនា ៕
ការធ្វើពិធីបុណ្យចូលឆ្នាំខ្មែរ

បុណ្យចូលឆ្នាំខ្មែរ ជាបុណ្យប្រពៃណីជាតិដែលប្រជាជននៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជាតែងតែប្រារព្វធ្វើជារៀងរាល់ឆ្នាំ។នៅក្នុងពិធីបុណ្យចូលឆ្នាំខ្មែរមានការរៀបចំដូចតទៅ៖ ពិធីបុណ្យចូលឆ្នាំខ្មែរ ប្រព្រឹត្ដទៅមានរយៈពេល ៣ថ្ងៃ គឺនៅថ្ងៃទី ១៣ ១៤ ឬ ១៥ ក្នុងខែ មេសា ព្រោះជារដូវកាលមួយដែលប្រជាជនខ្មែរមានពេលទំនេរពីការប្រមូលផលស្រូវ និង ដំណាំកសិកម្មផ្សេងៗ។ មុនពេលប្រារព្ធ ពិធីបុណ្យចូលឆ្នាំ ១ ឬ ២ ថ្ងៃ ប្រជាជនខ្មែរតែងតែនាំគ្នា សំអាត តុបតែងផ្ទះសម្បែង និង រៀបចំគ្រឿងសំភារៈផ្សេងៗ ដើម្បីត្រៀមទទួលទេវតាឆ្នាំថ្មី។ នៅពេលចូលដល់ថ្ងៃទី ១ នៃថ្ងៃបុណ្យចូល ឆ្នាំខ្មែរ ដែលក្នុងប្រពៃណីខ្មែរតែងហៅថ្ងៃនោះថាជា ថ្ងៃមហាសង្រ្កាន ។ នៅពេលនោះប្រជាពលរដ្ឋខ្មែរទាំងអស់បានរៀបចំកន្លែងទទួលទេវតាឆ្នាំថ្មី ដែលមានគ្រឿងរណ្ដាប់ផ្សេងៗ និង មានតុបតែងលំអរទៅដោយភ្លើងចំរុះពណ៍ផ្សេងៗនៅតាមផ្ទះរបស់ពួកគេ។ នៅក្នុងការរៀបចំគ្រឿងរណ្ដាប់មានដូចជា ៖ ទឹកផ្ដិលអប់ដោយផ្កា ទៀន៥ ធូប៥ ផ្កាភ្ញី ភេសជ្ជៈ និង នំចំនី ផ្លែឈើជាច្រើន ល ។ បន្ទាប់ពីនោះពួកគេនិងធ្វើការសែនព្រេន ដោយមានអុជធូប និង ទៀន តាមបណ្ដាគេហដ្ឋាននានារបស់ប្រជាជន នៅពេលដល់ពេលវេលាមួយ កំណត់ថានិងមានទេវតាឆ្នាំថ្មី យាងចុះមកប្រសិទ្ធពរជ័យ សិរីសួស្ដី ដើម្បីឲ្យពួកគេទទួលបានសេចក្ដីសុខពេញមួយឆ្នាំ ។ នៅពេលចូលថ្ងៃទី២ នៃបុណ្យចូលឆ្នាំខ្មែរ គេហៅថ្ងៃនោះ ថាជា ថ្ងៃវារៈវ៍នបត ប្រជាជនបាននាំគ្នាទៅវត្ដអារាមដើម្បីយក ចង្ហាន់ នំចំណី ផ្លែឈើ ទៅប្រគេនព្រះសង្ឃ ។ លើសពីនេះទៅទៀតក៏មានការ រៀបចំលេងល្បែងប្រជាប្រិយ ដូចជា៖ ចោលឈូង បោះអង្គញ់ លាក់កន្សែង ….និងមានការ ច្រៀង រាំនូវបទចម្រៀងប្រពៃណី ផងដែរ នៅតាមវត្ដអារាម និង តាមបណ្ដាតំបន់នានានៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជា ។ នៅថ្ងៃ ទី៣ ជាថ្ងៃបញ្ចប់ ដែលគេហៅថា ថ្ងៃវារៈឡើងស័ក ឬ ថ្ងៃឆ្លង ។ នៅក្នុងថ្ងៃនោះដែរ គេតែងប្រារព្ធធ្វើពិធី ស្រង់ទឹករូបបដិមារបស់ព្រះពុទ្ធរូប នៅតាមវត្ដអារាម ដើម្បី សុំសេចក្ដីសុខ ហើយក៏ជាថ្ងៃបញ្ចប់នៃការប្រារព្ធធ្វើពីធីបុណ្យចូលឆ្នាំខ្មែរដែរ ៕

អត្ដន័យនៃបុណ្យចូលឆ្នាំខ្មែរ

តើខ្មែរយើង និយមចូលឆ្មាំថ្មី នៅ ថ្ងៃ ខែ ឆ្មំាណា ?

ជារៀងរាល់ឆ្នាំ ខ្មែរនិយមរៀបចំពិធី បុណ្យចូលឆ្នាំថ្មី ប្រពីណី ជាតិនៅថ្ងៃទី១៣ មេសា (យូរៗ ម្ដង ថ្ងៃទី១៤ ) ត្រូវនិងខែចែត្រ តាម ចន្ទគតិ ។ ខ្មែរកំណត់យកពេលបុណ្យ ចូលឆ្នាំថ្មី ខែមេសា (ខែចែត្រ) នេះ ពីព្រោះខែចែត្រ ជាដើមឆ្នាំដែលព្រះអាទិត្យ ចូលកាន់មេរាសី គឺព្រះអាទិត្យ ដើរចំពីក្បាល ជាសង្ក្រាន ។ តាមប្រពីណី ខ្មែរនិយមរៀបចំចូលឆ្នាំ ចំនួន ៣ ថ្ងៃគឺ ៖ ថ្ងៃទីមួយ ជាថ្ងៃចូលឆ្នាំ ថ្ងៃទីពីរ ជាថ្ងៃ វណបទ ថ្ងៃទីបីជាថ្ងៃឡើងស័ក

ជនជាតិណាក៏ពួកគេ ប្រារព្ឋធ្វើបុណ្យ ចូលឆ្នាំថ្មីរបស់ គេដែរ ។ ចំពោះខ្មែរយើង នាំគ្នារៀបចំពិធីបុណ្យចូលឆ្នាំថ្មី ប្រពីណីជាតិ ជារៀងរាល់ឆ្នាំ ព្រោះយើងយលថាបុណ្យចូលឆ្នាំថ្មី មានអត្ដន័យយ៉ាងជ្រាលជ្រៅ ។ ខ្មែរមានជំនឿថា ក្នុងអឡុងពេលមួយឆ្នាំនៃការរស់នៅ គេតែងជួបប្រទះអពមង្គល ឧបទ្រពចង្រៃផ្សេងៗ ជូនកាលមានទុក្ខសោក ជួនកាលមានគ្រោះអាសន្ដអន្ឋក្រ ជួនកាលមានគ្រោះជំងឺរូបរឹតរាងកាយ ជូនកាលទៀត បានប្រព្រិត្ដអំពើសៅហ្មង មិនគប្បី។ លុះផុតឆ្នាំចាស់ទៅ គេនាំគ្នាធ្វើបុណ្យ គេស្លៀកពាក់ថ្មីៗ គេនាំគ្នាដើរលេងកំសាន្ដ ដើម្បីអោយអស់កង្វល់ ហើយអោយមានសេរីសួស្ដី មានសេរីសូស្ដី មានសុភមង្គលនៅក្នុងឆ្នាំថ្មី ។

ម្យ៉ាងទៀត រយៈពេលមួយឆ្នាំ ដែលគេបានបែកចេញពី គ្រួសារ និង ញាតិមិត្ដ ដែលទៅប្រករបរចិញ្ចិមជិវិតនៅឆ្ងាយៗ លុះដល់ឆ្នាំថ្មី គេបានវិលមកជូបជុំគ្នា សូរសុខទុក្ខគ្នា ដើម្បីបន្ឋូរបន្ថយការនិករលឹក និងបំបាត់ការនឿយហត់ពីការងារផង រួចទើបបន្ដជីវភាពថ្មីនៅក្នុងឆ្នាំថ្មី ប្រកបរបរដោយជោគជ័យ និង អាយុយើនយូរ ។ អត្ដន័យម្យ៉ាងទៀត ស្ថិតនៅត្រង់ពិធីបុណ្យចូលឆ្នាំថ្មី គឺជាប្រពៃណីមួយ អាចបណ្ដុះស្មារតី ស្រឡាញ់រាប់អានគ្នារវាងអ្នក ស្រុកព្រៀងលាន ជាកត្ដាបង្កើតសាមគ្គីភាពជាតិ ។ ហេតុនេះហើយ ទើបនៅពេលនោះ គេមិនត្រឹមតែជួបជុំគ្នាក្នុងគ្រួសារប៉ុននោះទេ តែគេនាំគ្នាទៅធ្វើរ បុណ្យនៅវត្ដអារាមទៀត ដែលជាមជ្ឍមណ្ឌលបង្កើតសាមគ្គីភាព ។ ដោយសារពីធីបុណ្យចួលឆ្នាំថ្មី មានអត្ថន័យធំធេងយ៉ាងនេះហើយ ទើបខែ្មរយើងនិយមរាប់អានទុកជា ប្រពីណីជាតិមួយ តាំងពីដើមរហូតមក ៕

គ្រួសារប្រធានាធិបតីអាមេរិក លោក បារ៉ាក់ អូបាម៉ា រងការគំរាមកំហែងពីពួក Hackers ក្រុមរដ្ឋអ៊ិស្លាម

Unknown2:22 AMNo comments

from កោះសន្តិភាពៈបញ្ចូលអត្ថបទ ៖ ចន្ទ្រគ្រាស

ថ្ងៃពុធ ទី១១ ខែកុម្ភៈ ឆ្នាំ២០១៥ ម៉ោង ១៤:៤៣

ពួកអ្នកវាយប្រហារប្រព័ន្ធអីុនធើរណែត ហៅពួក Hackers បានគំរាមដោយផ្ទាល់ចំពោះគ្រួសារប្រធានាធិបតីអាមេរិក លោក បារ៉ាក់ អូបាម៉ា ។

ភ្នាក់ងារប៉ូលិសសហព័ន្ធ FBI បានស៊ើបអង្កេតលើការវាយប្រហារលើគណនី Twitter របស់ទស្សនាវដ្តីអាមេរិក Newsweek កាលពីថ្ងៃទី១០ កុម្ភៈ ខណៈដែលសារគំរាមកំហែងនានាត្រូវបានចេញផ្សាយតាមបណ្តាញសង្គមសំដៅលើលោកស្រី មីសែល អូបាម៉ា និងកូនស្រីប្រធានាធិបតីទាំង២រូប គឺនាង សាសា និងនាង ម៉ាលីយ៉ា ព្រមទាំងប្រធានាធិបតីសហរដ្ឋអាមេរិកតែម្តង ។

ដោយប្រកាសថា នេះជា Cybercalifat ពួក Hackers បានប្រកាសតាមសារអេឡិចត្រូនិក របស់ពួកគេថា «ខ្ញុំជា IS» ជាអក្សរកាត់នៃឈ្មោះក្រុមរដ្ឋអ៊ិស្លាម ។ ដោយចង់និយាយយោងយ៉ាងច្បាស់ដល់ពាក្យស្លោកថា Je Suis Charlie (ខ្ញុំជា Charlie) ជាពាក្យស្លោកគេប្រើគ្រប់ទិសទីក្រោយការវាយប្រហារប្រឆាំងកាសែតរូបត្លុកបារាំង Charlie Hebdo កាលពីថ្ងៃទី៧ មករា កន្លងមកនេះ ។ សារអេឡិចត្រូនិកនេះ សរសេរថា Bloody Valentine's Day Michelle Obama ! We're Watching you, your girls and your husband ! «Cybercaliphate» ។ មានន័យថា ថ្ងៃបុណ្យនៃសេចក្តីស្រឡាញ់ដែលមានការបង្ហូរឈាម មីសែល អូបាម៉ា ! យើងតាមឃ្លាំមើលអ្នកឯង កូនស្រីរបស់អ្នក និងស្វាមីអ្នក ! ។ ពាក្យទាំងនេះអាចឃើញជាពិសេសនៅលើគណនី Twitter របស់ទស្សនាវដ្តី Newsweek ដែលមានអ្នកអានជាង២,៥លាននាក់ ។

ពួក Hackers ទាំងនោះ បន្តទៀតថា បើដរាបណាសហរដ្ឋអាមេរិក និងបណ្តាអាយ៉ងរបស់គេបន្តសម្លាប់បងប្អូនយើង នៅស៊ីរី និងនៅអីុរ៉ាក់ ព្រមទាំងនៅអាហ្វហ្គានីស្ថាន នោះយើងនឹងកម្ទេចក្នុងផ្ទៃប្រព័ន្ធជាតិនៃ Cybersecurrite ។ សារទាំងនេះ គេឃើញរយៈពេលប្រមាណជា១០នាទី មុនពេលលុបចោលវិញ ។

Newsweek អះអាងពីការវាយប្រហារនោះ ដោយគូសបញ្ជាក់ថា បណ្តាញអីុនធើរណេតរបស់ទស្សនាវដ្តី International Business Times ក៏រងការវាយប្រហារដែលហាក់ធ្វើដោយក្រុម Hackers នេះដែរ ។

ប្រព័ន្ធព័ត៌មានវិទ្យារបស់កងទ័ពអាមេរិក ក៏ធ្លាប់ត្រូវគេវាយប្រហារដែរ កាលពីខែមុន ៕

Tuesday, February 3, 2015

Unknown7:37 PMNo comments

លោកអូបាម៉ា ស្នើថវិកាការពាររហូតដល់534ពាន់លានដុល្លារសម្រាប់ឆ្នាំ2016

fromកោះសន្តិភាពៈបញ្ចូលអត្ថបទ ៖ ចន្ទ្រគ្រាស

ថ្ងៃអង្គារ ទី៣ ខែកុម្ភៈ ឆ្នាំ២០១៥ ម៉ោង ១៥:០៤

សម្រាប់ឆ្នាំសារពើពន្ធ២០១៦ ប្រធានាធិបតីអាមេរិកលោកបារ៉ាក់ អូបាម៉ា កាលពីថ្ងៃទី២ កុម្ភៈ បានស្នើថវិកាការពាររហូតដល់៥៣៤ពាន់លានដុល្លារ ដែលមានការកើនឡើង៣៨,២ពាន់លានដុល្លារ បើប្រៀបធៀបទៅនឹងទឹកប្រាក់ដែលសភាអនុម័តនាឆ្នាំនេះនិង១១ពាន់លាន ដុល្លារ បើប្រៀបធៀបទៅនឹងការចំណាយដល់កម្រិតខ្ពស់បំផុត ។

មុខ សសញ្ញានៃការចំណាយគឺៈ លើបណ្តាប្រតិបត្តិការនិងការបោះទ័ពមានទឹកប្រាក់២០៩,៨ពាន់លាន ដុល្លារ សម្រាប់បុគ្គលិកយោធា ១៣៦,៧ពាន់លានដុល្លារ ហើយទឹកប្រាក់សម្រាប់ទីផ្សារសាធារណៈកំណត់១០៧,៧ពាន់លានដុល្លារ ។ ការស្រាវជ្រាវ ការអភិវឌ្ឍ ការសាកល្បង និងការវាយតម្លៃទទួលប្រាក់៦៩,៨ពាន់លានដុល្លារ ចំណាយសម្រាប់ការសាងសង់យោធា ព្រមទាំងកន្លែងស្នាក់នៅរបស់គ្រួសារយោធាមានទឹកប្រាក់៨,៤ពាន់លាន ដុល្លារ។

សម្រាប់កងទ័ព កងទ័ពជើងគោកត្រូវចំណាយ១២៦,៥ពាន់លានដុល្លារ កងទ័ពជើងទឹក ១៦១ពាន់លានដុល្លារ កងទ័ពជើងអាកាស១៥២,៩ពាន់លានដុល្លារ ហើយផ្នែកឯទៀតទទួល៩៤ពាន់លានដុល្លារ ។

មូលនិធិនៃ ប្រតិបត្តិការជាទម្លាប់នៅបរទេសកំណត់ត្រឹម៥០,៩ពាន់លានដុល្លារ ហើយទឹកប្រាក់សម្រាប់ផ្នែកការពារ សរុបមាន៥៣៤ពាន់លានដុល្លារ ។ ទោះបីយ៉ាងណា ទឹកប្រាក់ដែលស្នើសុំនេះនៅតែតិច បើប្រៀបធៀបទៅនឹងថវិកាការពារ ចាប់តាំងពីឆ្នាំ២០០២មក ។

ថវិកា ការពារនេះក៏រួមមានទាំាំងការចំណាយសម្រាប់វត្តមានយោធាអាមេរិក នៅអាហ្វហ្គានីស្ថានផងដែរ ។ គម្រោងនេះក៏គ្រោងផងដែរនូវទឹកប្រាក់៥,៣ពាន់លានដុល្លារសម្រាប់ ប្រតិបត្តិការប្រឆាំងកងកម្លាំងក្រុមរដ្ឋអ៊ិិស្លាម ។ ប្រការនោះរួមមាន ការបណ្តុះបណ្តាល និងការបំពាក់អាវុធឱ្យដល់កងទ័ពអុីរ៉ាក់ ព្រមទាំងការត្រួតពិនិត្យនិងការបណ្តុះបណ្តាលកងកម្លាំងឧទ្ទាមស៊ីរី និយមកណ្តាល ៕

Unknown7:24 PMNo comments

អ្នកបើកយន្តហោះហ្ស៊កដានីជាចំណាប់ខ្មាំងរបស់ក្រុមរដ្ឋអ៊ិស្លាមត្រូវដុតសម្លាប់ទាំងរស់ក្នុងទ្រុងដែក

from កោះសន្តិភាពៈបញ្ចូលអត្ថបទ ៖ ចន្ទ្រគ្រាស

ថ្ងៃពុធ ទី៤ ខែកុម្ភៈ ឆ្នាំ២០១៥ ម៉ោង ១០:១១

ក្រុមរដ្ឋអ៊ិស្លាម កាលពីថ្ងៃទី៣ កុម្ភៈ បានចេញផ្សាយវីដេអូមួយបង្ហាញពីការសម្លាប់អ្នកបើកយន្តហោះរបស់ កងទ័ពអាកាសហ្ស៊កដានី ដែលចាប់បាននៅស៊ីរីកាលពីខែធ្នូ ដោយដុតទាំងរស់នៅក្នុងទ្រុងដែកមួយ ។

ប្រទេសហ្ស៊កដានីដែល ចូលរួមក្នុងក្រុមចម្រុះអន្តរជាតិ នាំមុខដោយសហរដ្ឋអាមេរិកប្រឆាំងក្រុមរដ្ឋអ៊ិស្លាមបានអះអាងពីការ ស្លាប់របស់អ្នកបើកយន្តហោះរូបនោះ លោក MOUATH AL KASSAESBEH ដោយសន្យាធ្វើការសងសឹកវិញយ៉ាងខ្លាំងក្លា ។

វីដេអូចាក់ផ្សាយ តាមអុីនធើរណេតដោយក្រុមរដ្ឋអ៊ិស្លាមបង្ហាញបុរសម្នាក់ជា អ្នកបើកយន្តហោះ កំពុងត្រូវគេដុតសម្លាប់ទាំងរស់ពេលគេដាក់ក្នុងទ្រុងដែកមួយ ។ ទូរទស្សន៍ជាតិហ្ស៊កដានីនិយាយថា អ្នកបើកយន្តហោះរូបនោះ តាមពិតទៅត្រូវគេប្រហារជីវិតយ៉ាងសាហាវព្រៃផ្សៃបែបនេះតាំងពី១ខែ មកហើយ គឺតាំងពីថ្ងៃទី៣ មករា មកម្ល៉េះ ។

ដោយយាងទៅសហរដ្ឋអា មេិរក ព្រះមហាក្សត្រហ្ស៊កដានី ព្រះចៅអាប់ដាល់ឡាហ៍ ទ្រង់ថ្លែងតាមទូរទស្សន៍ដើម្បីបរិហារចំពោះអំពើដ៏សាហាវនេះរបស់ ក្រុមរដ្ឋអ៊ិស្លាម ដែលទ្រង់ថា អំពើបែបនេះគ្មានទេក្នុងសាសនាអ៊ិស្លាម ។ ព្រះមហាក្សត្រអង្គនេះទ្រង់កាត់បន្ថយពេលទស្សនកិច្ចរបស់ព្រះអង្គមក ពីការប្រហារជីវិតវីរៈអ្នកបើកយន្តហោះរូបនោះ ហើយទ្រង់យាងវិលត្រឡប់មកប្រទេសហ្ស៊កដានីវិញ ។ ព្រះអង្គត្រូវជួបជាមួយប្រធានាធិបតីអាមេរិកលោកបារ៉ាក់ អូបាម៉ា នាវេលាម៉ោង២៣ ម៉ោងសាកលនៅក្រុងវ៉ាស៊ីនតោន ។

សហរដ្ឋអាមេរិក សន្យាបង្កើនជំនួយដល់ហ្ស៊កដានីដល់៨៧០លានដុល្លារទល់នឹង៦៦០លាន ដុល្លារនាពេលបច្ចុប្បន្នក្នុង១ឆ្នាំ ។ ជំនួយនេះ គឺសម្រាប់ជួយដល់ជនភៀសខ្លួនមកពីអុីរ៉ាក់ និងស៊ីរី និងសម្រាប់ប្រយុទ្ធប្រឆាំងក្រុមរដ្ឋអ៊ិស្លាម ។

ក្នុង សេចក្តីថ្លែងការណ៍តាមទូរទស្សន៍មួយ អ្នកនាំពាក្យកងទ័ពហ្ស៊កដានី វរសេនីយ៍ឯក MAMDOUH AL AMERI អះអាងថា កងទ័ពសន្យាធ្វើការសងសឹកយ៉ាងខ្លាំងក្លាចំពោះពួកយុទ្ធជនក្រុមរដ្ឋ អ៊ិស្លាម ។

អ្នកបើកយន្តហោះរូបនេះត្រូវពួកជីហាដក្រុម រដ្ឋអ៊ិស្លាមចាប់បានពេលយន្តហោះរបស់ពួកគេធ្លាក់នៅស៊ីរី ខណៈចេញទៅទម្លាក់គ្រាប់បែកលើទីតាំងនានារបស់ក្រុមនេះ ។

នៅ ក្រុងវ៉ាស៊ីនតោន លោកបារ៉ាក់ អូបាម៉ា ថ្លែងថា ប្រសិនបើវីដេអូនេះជារឿងពិត វាបង្ហាញពីភាពសាហាវយង់ឃ្នង និងព្រៃផ្សៃរបស់ក្រុមរដ្ឋអ៊ិស្លាម ។ បែបនោះនឹងគ្រាន់តែពង្រឹងការប្តេជ្ញាចិត្តរបស់ក្រុមចម្រុះ អន្តរជាតិកម្ទេចក្រុមនេះ ។ ដោយចូលរួមរំលែកមរណទុក្ខជាមួយគ្រួសារលោក KASSAESBEH ប្រធានាធិបតីអាមេរិកសរសើរពីសេចក្តីក្លាហានរបស់អ្នកបើកយន្តហោះ រូបនេះ ដោយចាត់ទុកថា ជាអ្នកឈានមុខក្នុងការខិតខំប្រឹងប្រែងធ្វើឱ្យការគំរាមកំហែងរបស់ ពួកជីហាដក្រុមរដ្ឋអ៊ិស្លាមចុះខ្សោយ និងកម្ទេចពួកគេ ។

ក្នុង វីដេអូបុរសត្រូវគេដុតសម្លាប់ក្នុងទ្រុងដែក ស្លៀកពាក់ខោអាវពណ៌ទឹកក្រូចដូចបណ្តាចំណាប់ខ្មាំងដែលក្រុមរដ្ឋអ៊ិ ស្លាមប្រហារជីវិតលើកមុនៗដោយកាត់ក្បាលដែរ ។ ពួករដ្ឋអ៊ិស្លាមទើបប្រកាសតាមវីដេអូពីការប្រហារជីវិត ចំណាប់ខ្មាំងជបុ៉ន២នាក់ដោយកាត់ក្បាលដូចការសម្លាប់បណ្តា ចំណាប់ខ្មាំងលោកខាងលិចដែរ ។

អ្នកបើកយន្តហោះហ្ស៊កដានីត្រូវ គេដាក់ក្នុងទ្រុងដែកមួយ សម្លៀកបំពាក់របស់គេសើមជោកពិតណាស់ដោយការចាក់ស្រោចប្រេង។ ឃាតករម្នាក់ក្នុងចំណោមពួកឃាតករ បានដុតរមួរជ្រលក់ប្រេងមួយឱ្យភ្លើងឆេះរហូតដល់ក្នុងទ្រុងដែក ៕

Welcome to visite my news blog

During sharing certificate at DonBosco Scholl

Final exam of students second years

Festive ceremony celebrating the depths of DonBosco Sihanouk ville

Internship at Kqupe.Net

Tuesday, February 17, 2015

ឆ្នាំ2014 ភ្ញៀវទេសចរទស្សនាសារមន្ទីរជាតិកើន28,49% ចំណែកមជ្ឈមណ្ឌលប្រល័យពូជសាសន៍ជើងឯកធ្លាក់ចុះ14%

Thursday, February 12, 2015

ចាន់ រតនៈ ណាត់ជួបស្រិល ទ្រី សាកវិជ្ជាគុននៅលើសង្វៀនស៊ីធីអិនថ្ងៃអាទិត្យសប្តាហ៍នេះ

មកពីកោះសន្តិភាព៖

from:កោះសន្តិភាព

ពិធីបុណ្យចូលឆ្នាំខ្មែរ

Wednesday, February 11, 2015

គ្រួសារប្រធានាធិបតីអាមេរិក លោក បារ៉ាក់ អូបាម៉ា រងការគំរាមកំហែងពីពួក Hackers ក្រុមរដ្ឋអ៊ិស្លាម

Tuesday, February 3, 2015

អ្នកបើកយន្តហោះហ្ស៊កដានីជាចំណាប់ខ្មាំងរបស់ក្រុមរដ្ឋអ៊ិស្លាមត្រូវដុតសម្លាប់ទាំងរស់ក្នុងទ្រុងដែក

Labels

Blog Archive

Download

Labels

Definition List

WEB DEVELOPMENT

facebook

Categories

Khmer Proverb

FREE VECTORS

google.com

CORPORATE WEB DESIGN